Sibolt Hovenga: 'iedere wedstrijd is voor mij even belangrijk'

STEDUM - Wanneer schrijver dezes naar huize Hovenga in Stedum belt met de vraag of Sibolt Hovenga (69) aanwezig is, krijgt hij in eerste instantie nul op het rekest. ‘Sibolt is op een toernooi aan het fluiten’, vertelt de vrouw des huizes. Eigenlijk helemaal geen raar nieuws. Want scheidsrechter zijn, dat is Sibolt’s lust en leven. Zaterdag fluit hij zijn laatste wedstrijd voor de KNVB op het veld, wanneer Middelstum 2 – Groen Geel 6 onder zijn leiding staat.

Door: Merijn Slagter ,,Sorry dat ik je woensdag niet te woord kon staan”, verontschuldigt Sibolt zich een dag later aan de telefoon. ,,Er was een schoolvoetbaltoernooi op het sportcomplex van Helpman en daar hadden ze nog scheidsrechters nodig”, verklaart de Stedumer. Bovenstaande zin vat eigenlijk de hele scheidsrechterscarrière van de aimabele Stedumer samen, want fluiten doet hij nou eenmaal het liefst. ,,Toen ik recent aankondigde dat ik ermee zou stoppen, liet een enkeling weten dat het eigenlijk ook wel hoog tijd werd”, lacht Sibolt. ,,Maar waarom zou ik er in vredesnaam mee stoppen als ik er nog zoveel lol in heb?” Zaalvoetbal Wie Sibolt een beetje kent, weet dat hij als arbiter een liefhebber pur sang is. Daarom kan er stiekem ook een kanttekening worden geplaatst bij het gegeven dat Middelstum 2 – Groen Geel 6 zijn laatste wedstrijd is. ,,Wat betreft het veldvoetbal onder de vlag van de KNVB, is dit inderdaad de laatste wedstrijd onder mijn leiding. Maar er helemaal mee stoppen, nee dat gaat niet gebeuren. Daarvoor ben ik nog teveel liefhebber. Maar met mijn 69 jaar is het veldvoetbal allemaal wat lastiger te belopen hé, vandaar mijn keuze. In de zaal fluit ik ook nog mijn duels en dat is op mijn leeftijd nog prima te doen. Maar vergis je niet, zaalvoetbal is vaak een stuk lastiger dan veldvoetbal als je het mij vraagt. Soms is het moeilijk om de juiste keuzes te maken in een mêlee van spelers. Maar tegelijkertijd is het ook weer een uitdaging.” Uitgekeken Sibolt hanteerde 34 jaar geleden, in 1981, pas voor de eerste echte keer de scheidsrechtersfluit. ,,Tijdens een jeugdleiderscursus bij Stedum vroeg onze wedstrijdsecretaris of er ook belangstellenden waren om scheidsrechter te worden. Dat leek me wel wat. Ik begon met het fluiten van duels bij de E-pupillen, maar daar was ik al gauw op uitgekeken. Daarna volgden duels van de B- en A-junioren bij Stedum en daarbij kon ik mijn ei wél kwijt. Maar op den duur had ik ook dat wel gezien. De spelers van Stedum noemden me eigenlijk alleen maar bij de voornaam. ‘Wat voor indruk geeft zoiets wel niet bij de tegenstander?’, dacht ik dan.” Met de boot Nadat Sibolt in 1994 ook een rapporteurscursus had gevolgd, haalde hij in 2000 zijn scheidsrechterspapieren, zodat hij ook voor de KNVB zijn duels mocht fluiten. En belangrijker nog, zo kwam hij nog eens op andere sportcomplexen dan die aan de Bedumerweg in Stedum. ,,Ik weet nog dat ik mijn eerste duels onder de vlag van de KNVB floot bij GEO en TEO, daarmee werd een mooie periode ingeluid”, blikt Sibolt terug. ,,Ik heb sindsdien zo ontzettend veel wedstrijden gefloten. Zo heb ik onlangs becijferd dat, inclusief zaalvoetbalwedstrijden, alleen in het seizoen 2013-2014 al 180 duels onder mijn leiding hebben gestaan”, vertelt Sibolt trots. ,,En de mooiste? Tja, eigenlijk vond ik het juist mooi dat ik elke keer weer mocht fluiten.Voor mij is ieder duel altijd even belangrijk geweest. Maar als ik er toch één moet uitplukken, dan wordt dat een competitiewedstrijd die ik ooit op Terschelling mocht fluiten. Lekker met de boot die kant op, dat was toch best uniek.” Een duel zoals zovelen En zaterdag wacht in Middelstum, slechts zeven minuten rijden vanaf zijn geliefde Stedum, Sibolt’s laatste KNVB-optreden op het veld. Voor hem is het een duel zoals zovelen. ,,Ik kijk er alvast naar uit, maar dat doe ik iedere week bij elke wedstrijd. Ik moet vrijdagavond in de zaal ook nog een aantal duels fluiten. Dat komt eerst.”