Mies en Cootje: Ik kan er niets aan doen, ik haat oudejaarsavond

Delfzijl - Dag Cootje,

Kan jij wel slapen nu je weet dat die beruchte avond er weer aan komt? De vreselijkste ellendigste angstigste avond van het hele jaar? Hier denken ZE dat ik niet goed ben op die avond, want ik eet en drink niets. Zelfs voor slagroom haal ik mijn neus op. In “normale tijden” doe ik daar een moord voor. Nou bijna dan. Maar op die avond is mijn keel dichtgeknepen van angst. Ik tril van het puntje van mijn neus tot het puntje van mijn staart. Twee grote angsten ken ik. Ten eerste de angst voor die hela-hola-kater, weet je wel die met die hoge rug. Hij is te pas en te onpas in mijn huis, eet mijn eten op en heeft me een air van heb ik jou daar. Gisteren ben ik me wild geschrokken. Ik wou naar buiten, door het kattenluikje, en wie springt me opeens op de rug? Jawel, hij! Zat hij in onze schuur. Ik krijste van schrik en ZIJ stoven naar de schuur en HIJ heeft hem de deur uit gejaagd. Op het puntje van ZIJN schoen. ZIJ en ik vonden het ook nog wel zielig. Maar hoe gaat het nu in de toekomst? Gaat hij zijn frustraties op mij afreageren? Ik ben bang Cootje en ik blijf in de gang voor het luikje zitten, al luisterend en ruikend of de kater ook in de buurt is. Stel je eens voor dat ik zijn woeste snuit opeens door dat luikje heen voor me zie. Brr. Dat is één frustratie, nu de tweede. Die beruchte avond. De laatste avond van het jaar. Heel veel mensen vieren die avond met champagne en oliebollen. Slaan elkaar om twaalf uur op de schouder en zijn vriendjes met Jan en Alleman. Ik kan er niets aan doen, ik haat oudejaarsavond. HIJ mag graag om twaalf uur naar buiten gaan. En is daar dan heel lang. Doodsangsten sta ik om hem uit. Waar blijft HIJ? ZIJ voelt zich verplicht om eventjes naar buiten te gaan om de buren een hand en een zoen te geven. “Veel heil en zegen”, hoor ik dan en daarna gaat ze roef het huis weer in. Naar mij toe. Ik ben haar daar zeer dankbaar voor en kruip dicht bij haar op bed met de tv op burenruziehard. Beide hopen we dat het snel over zal gaan. Vroeger was het hier nog erger met het vuurwerk. Toen iedereen nog jong was. Ouder en wijzer zijn ze hier wel geworden, maar toch sist en knalt het nog behoorlijk rondom onze straat. Ik las in de krant dat een bungalowpark zich openstelt voor huisdieren met hun baasjes. Vuurwerkvrij! Ik heb het hier voorgesteld, maar geen sjoege. Hoe reageren Dik en jij op die avond? Ook helemaal van slag? Cootje, ik kan je maar een ding aanraden, kruip die avond zo dicht mogelijk bij HEN of kruip onder de kast en laten we hopen dat we snel weer een normaal leven zullen krijgen.   Een bibberende Mies