Sarèl de Jong naar The World Games

Delfzijl - Terwijl veel mensen nog twijfelen over hun vakantiebestemming, weet de 20-jarige Sarèl de Jong uit Meedhuizen al waar ze de tijd doorbrengt hartje zomer. Ze doet mee aan The World Games in het Poolse Wroclaw.

De vechtsporter uit Meedhuizen heeft zich als enige Nederlander op het onderdeel kickboksen geplaatst voor dit alternatief voor de Olympische Spelen. En dan de fullcontact versie die beter bekend staat als K1, waarin Nederlandse mannen al grote succes hebben gevierd. The World Games worden net als de Spelen om de vier jaar gehouden. Het is bedoeld voor sporten die (nog) niet de Olympische status hebben. K1 staat wel op het lijstje van mogelijke demonstratiesporten voor de Olympische Spelen. Sarèl en haar trainer Denis van der Giessen kijken uit naar de tiende editie van het evenement van 20 tot 30 juli. “Ik kan nog steeds niet geloven dat ik daar heen ga. Het is groot van opzet,” weet Sarèl. “Het heeft veel weg van de Spelen, met een openingsceremonie in een voetbalstadion. Er is een Nederlandse delegatie die geleid wordt door een chef d’équipe en op 21 juni is er een NOC/NSF-bijeenkomst van de Nederlandse deelnemers op Sportcentrum Papendal. Denis en ik gaan overigens op eigen gelegenheid met de auto naar Polen. Het is op 750 kilometer afstand goed te doen en we kunnen op die manier alles meenemen. Verder willen we het hele evenement, van opening tot sluiting meemaken en ook sporten buiten de stad bezoeken. Mijn eigen toernooi begint op 25 juli. Als het goed is, duurt het voor mij twee dagen.” In dat geval kan ze hoog eindigen. Sarèl moet het in een knock-out toernooi opnemen tegen tegenstanders uit de Verenigde Staten, Brazilië, Zuid-Korea, Marokko, Slovenië, Italië en Polen. Simpelweg gezegd: drie partijen winnen en het goud is daar. Na een reeks wedstrijden hebben de beste acht van de wereld zich voor het toernooi geplaatst. De kwalificatie van Sarèl is best opmerkelijk te noemen. Want een jaar geleden kende nog niemand haar in het K1-wereldje. Ze is pas vier-en-een-half jaar geleden met de sport begonnen, in een periode dat alles bij haar op sportgebied nog om het voetbal draaide, eerst bij Meedhuizen, later bij Siddeburen. Na een paar jaar stevig trainen bij Team van der Giessen, enkele toernooien en partijen bij de Nieuwelingen en in de C-klasse, wilden Sarèl en haar trainer wel eens zien hoe ver ze waren. “In mei 2016 heb ik de stoute schoenen aangetrokken om te kijken waar ik stond. We zijn we met nul verwachtingen naar het World Cup in Boedapest gegaan. Gewoon om via een paar partijen een rugzakje met ervaring te vullen.” Het toernooi verliep uiterst succesvol. In de halve finale versloeg ze overtuigend een Servische en dat werd – zonder dat ze het echt besefte – haar doorbraak. “Dat bleek de wereldkampioen te zijn. We hadden helemaal niet door dat we al op zo’n niveau zaten. De finale heb ik daarna verloren, maar ik heb nog nooit zoveel blijdschap bij een tweede plaats gevoeld.” Sarèl was internationaal een rijzende ster, maar op Nederlands niveau acteerde ze ‘nog maar’ in de C-klasse. Dat komt door het systeem in ons land dat je in elke categorie een flink aantal partijen moet winnen voordat je promoveert. De verwachting is dat Sarèl in november A-klasser is. Er volgden daarna internationale toernooien in Praag en Sitges (bij Barcelona). Dat toernooi in juli 2016 schreef ze op haar naam, maar ze liep tijdens een van de partijen door een flinke trap wel een zware blessure op, een scheurtje in de alvleesklier. “Daar is een infectie bij gekomen. Ik heb in meerdere ziekenhuizen gelegen, het is echt kantje boord geweest. De artsen vertelden dat het slechts aan mijn jonge leeftijd en enorm goede conditie te danken is dat ik er weer bovenop ben gekomen. Dat was wel heel confronterend. Ik heb er niet aan gedacht te stoppen met de sport, al dachten mijn ouders daar heel anders over. Ik herstelde echter snel, waardoor ik in oktober ook nog aan het kwalificatietoernooi voor The World Games in Maribor kon deelnemen. Ik moest bij de eerste vier eindigen. Dat lukte precies door in de kwartfinale te winnen van een Turkse. In de halve finale verloor ik van een Italiaanse , de latere winnaar.” In de voorbereiding op Wroclaw nam Sarèl succesvol deel aan toernooien als de Finnish Open (winst) en onlangs de World Cup in Hongarije (tweede na een onterechte nederlaag in de finale, volgens velen). Door die prestaties staat ze nu vijfde op de wereldranglijst van de World Association Kickbox Organisation (WAKO). Het meisje dat enkele jaren geleden vier keer in de week met voetbal en één keer in de week met kickboksen bezig was, is intussen een volwassen vrouw die zes dagen in de week twee keer per dag traint. En dat doet ze naast haar studie HBO V (laatste jaar) en een invalbaan bij de servicebalie van de gemeente Delfzijl. Sarèl steekt er met haar trainer Denis van der Giessen, die al 25 jaar kickbokstrainer is, enorm veel tijd in. Van der Giessen weet dat hij met een enorm talent mag werken, maar onderkende dat ook niet meteen. “In de eerste anderhalf jaar werd ik begeleid door Douwe de Wit. Denis zag me niet eens staan! Pas nadat ik had aangegeven dat ik meer wilde trainen, kwam ik in beeld.” Van der Giessen had daarna gauw in de gaten dat er veel meer in zat voor zijn pupil. “Ze is heel beweeglijk en snel, conditioneel heel sterk en ze kan constant door blijven gaan. De meeste kickboksers kunnen dat niet.” Sarèl vindt zichzelf geen KO-vechter. “Ik moet echt niet wachten op die ene stoot, ik ben een echte puntenvechter, constant bezig punten te verzamelen.” De eerste keer dat ze weer in actie komt is zaterdag 3 juni tijdens het grote kickboksgala in de Martiniplaza rond het tv-programma van Filémon. Sarèl staat op de poster voor het hoofdprogramma. Alleen, de partij van Filémon zelf gaat niet door. Hij is een beetje bang geworden. Voor Sarèl betekent de partij in Groningen weer een leuk zakcentje. “Om het geld hoef je het niet te doen. De eer en de glorie is verder het hoogst haalbare. In het Oostblok en landen richting Azië is veel meer te verdienen. De Turkse tegenstander van me tijdens het kwalificatietoernooi, zou bij winst 50.000 euro hebben gebeurd.” Bram Noordhuis