Legendarisch elftal Neptunia verdient tastbaar eerbetoon

DELFZIJL - De Delfzijlse Voetbal Vereniging (DVV, het latere Neptunia) is op 21 augustus 1918 opgericht. Over enkele maanden begint dat eeuwfeest. Eén onderdeel van dat bijzondere jubileumjaar zou een eerbetoon moeten zijn aan het eerste elftal van Neptunia, dat in het seizoen 1962/1963 Delfzijl en omgeving in vervoering bracht en bijna het landskampioenschap in de wacht sleepte.

Het zou kunnen middels een gedenksteen, plaquette of bijzondere foto. Dat vindt oud-Neptuniaan Leo Wassing, in het dagelijks leven werkzaam als journalist bij RTV Drenthe. De in Groningen wonende Wassing, de afgelopen jaren als persvoorlichter betrokken bij Eurocup Delfzijl, heeft het verhaal over het bijna-kampioenschap helemaal uitgeplozen en er voor het sportjournalistengilde Sport in Stad online een boeiend en lijvig verhaal van 10.000 woorden over geschreven. Hij sprak met een kwartet helden van weleer, mocht hun plakboeken doorspitten en vond krantenknipsels van media uit het hele land. Als klap op de vuurpijl mocht hij de beelden van de verloren finale om het landkampioenschap tegen De Valk zien. Die zijn gemaakt door Sport in Beeld, de voorloper van Studio Sport.

Herbeleefd

“Ik heb me een maand lang helemaal in die periode ondergedompeld,” vertelt Wassing. “Door al die verslagen te lezen heb ik het als het ware herbeleefd. Ik vond steeds meer materiaal over die spannende periode. Ik ging maar door en stuitte steeds weer op nieuwe details. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. In het gesprek met de vier spelers uit die tijd bleek ik van sommige dingen zelfs meer af te weten dan hen.” De 30-jarige Wassing heeft eigenlijk altijd weinig weet gehad van de superperiode van het legendarische elftal van de club waar hij van zijn tiende tot aan zijn studietijd speelde. Op de basisschool werd hij er voor het eerst mee geconfronteerd door zijn onderwijzer Geert Koning, die deel uitmaakte van het team van ‘62/’63. “Koning mocht altijd graag opscheppen over het feit dat hij in zo’n geweldig team had gevoetbald. Pas 20 jaar later heb ik het onderzocht en moet ik hem gelijk geven. Ik werd door Jan van der Veen van Sport in Stad gevraagd of ik een verhaal wilde maken over de fusies tussen de clubs in Appingedam en Delfzijl. Maar al gauw kwam ik op het idee voor het verhaal over die tijd. Het is zo bijzonder. Je weet hoe het afloopt, maar hoopt ondertussen dat het anders zal aflopen. Mijn hart ging af en toe zelfs sneller kloppen door het verhaal. Het zijn voor mij echt mythische figuren. Via voorzitter Eduard Mulder van NEC Delfzijl kwam ik in contact met Renzo Cramer, een verdediger van het elftal. Uiteindelijk heb ik met Cramer, Rob Schuijl, Klaas van Streun en Arend Hamming om tafel gezeten. Daar kwam ook het eigen doelpunt van Cramer in de finale tegen De Valk ter sprake.”

Tv-camera op tribune

Die finale was noodzakelijk, nadat de zes kampioenen van de eerste klassen van elk district een dubbele competitie hadden afgewerkt. De eerste klasse was destijds de hoogste klasse in het amateurvoetbal. Zes jaar eerder was een voorzichtige start gemaakt met het profvoetbal. Grote namen als AFC uit Amsterdam, Wilhelmina uit Weert, Unitas uit Gorinchem, Quick uit Nijmegen, De Valk uit Valkenswaard en Neptunia uit Delfzijl namen het tegen elkaar op in tien wedstrijden. Neptunia deed het verreweg het best, maar liep in de voorlaatste wedstrijd uit tegen De Valk tegen een nederlaag op. Toch was in de laatste poulewedstrijd een zege tegen De Valk in hetzelfde weekend op Sportpark Centrum nog genoeg geweest voor de titel. “Het werd echter een gelijkspel, waardoor beide clubs gelijk bovenaan eindigden,” weet Wassing. “Van die thuiswedstrijd bestaan ook nog beelden van een door duizenden bezoekers omzoomd veld. De camera stond op de tribune. Het gaat me waarschijnlijk nog lukken om die beelden te zien te krijgen. Maar moet je toch nagaan, er werden dus gedurende vijf weken twee wedstrijden per weekend gespeeld, een uit- en thuiswedstrijd tegen dezelfde club. Je zou voetballers nu eens moeten horen piepen. En dat allemaal naast een gewone baan.”

Schlemielig verloren

Volgens alle krantenverslagen zat het Neptunia in de noodzakelijk geworden finale tegen De Valk, op neutraal terrein in Apeldoorn, niet mee. Er werd schlemielig verloren. Dertien bussen en 70 personenwagens met supporters uit Delfzijl en omgeving (in totaal waren er 7500 toeschouwers) en de vaste mascotte achter het doel (een geit) zagen een ongelukkig scoreverloop. Na een 1-0 achterstand verschalkte Cramer vlak voor rust met een terugspeelbal zijn eigen keeper (2-0). Bob Bos wist de spanning kort na de thee terug te brengen (2-1) en daarna waren er ook kansen op 2-2. Een onterechte strafschop van scheidsrechter Beverdam uit Almelo bracht de beslissing (3-1). “Ondanks de nederlaag is het toch de beste prestatie van een Delfzijlster club ooit. En van de hele regio. In de provincie Groningen weten nog velen van het landskampioenschap van Be Quick en de bekerwinst van Velocitas, maar Neptunia is toch maar even reservekampioen van Nederland geworden.”

Herdenkingssteen

DVV kreeg in de jaren ’50 te maken met afsplitsingen. Farmsum, Oosterhoek en Eems Boys gingen zelfstandig verder, terwijl de club zelf als Neptunia bleef voortbestaan. Nog niet zo lang geleden fuseerden Eems Boys en Neptunia tot NEC Delfzijl. Dat verklaart wellicht een beetje dat er over deze roemruchte periode in het Delfzijlster voetbal niets tastbaars terug te vinden is. Wassing verbaast zich erover dat er in de kantine zelfs geen foto over die tijd hangt. Er moet gewoon een plaquette of een herdenkingssteen komen. En natuurlijk moet dat op Sportpark Centrum. Dan is de cirkel helemaal rond. Wat is er nou mooier als dat gebeurt in het seizoen van het honderdjarig bestaan. Ik zou daar graag met een groepje mensen aan willen werken.” Ik ben dan wel een Neptuniaan, maar als bij voorbeeld Eems Boys dit had geflikt, had ik het ook opgeschreven en er werk van gemaakt. Het gaat om de prestatie. Zoiets gebeurt nooit weer. Ik vind het belangrijk dat de jeugd enig besef heeft van wat voor moois er zich heeft afgespeeld.” Lachend voegt Wassing er nog aan toe. “Een half jaar na deze topprestatie hield de gedreven voorzitter Jan-Harm Dik het voor gezien en stapte ook succestrainer Johnny de Grooth op. Dat was ook wel weer erg Neptuniaans. Altijd gezeik. Hoogte- en dieptepunten konden elkaar snel opvolgen.” door Bram Noordhuis Mensen die Leo Wassing willen meehelpen met het realiseren van een gedenkteken, kunnen contact opnemen via: leowassing@outlook.com. Zijn verhaal is te lezen via: http://www.sportinstad.nl/artikel/neptunia.