Bakker Prins neemt Benning over

SIDDEBUREN - Bakkerij Prins heeft recent Bakkerij Benning in Siddeburen overgenomen. Alfred Benning heeft 40 jaar de bakkerij in Siddeburen bestierd.

“Het is een mooie aanvulling op onze bestaande winkels,” vertelt de 45 jarige Rick Prins van Bakkerij Prins. “Siddeburen ligt mooi tussen Scheemda en Appingedam/Delfzijl in. Het ligt mooi op de route en maakt het gebied aansluitend. Ik ben regelmatig door het dorp met de motor gereden. Ik vind het een mooi dorp. Ik vond het alleen niet fijn om tegen te voetballen,” grapt Prins.

De overname van de bakkerij kwam geleidelijk tot stand. “Ik las in het ’t Bokkeblad een artikel over het 40 jarige bestaan van de bakkerij en heb contact met Alfred Bekkering opgenomen.” “Hij vroeg of ik er al mee op wilde houden,” vult de 64-jarige Benning, die de bakkerij 40 jaar met zijn vrouw Jannie Pelgrim heeft gerund, aan. “Daar was ik toen duidelijk in. Nee! We zijn contact blijven houden en het klikte meteen. Ik heb toen een aantal weken later besloten om toch de zaak aan Prins over te doen. Het herinnert mij ook hoe ik destijds in Siddeburen ben terecht gekomen. Ik kwam als 24-jarige van de bakkersvakschool en zocht een bakkerij om over te nemen. Ik heb toen in het vakblad geadverteerd en heel toevallig stond onder mijn advertentie een advertentie dat er een bakkerij in Siddeburen ter overname was. Ik durf het nu wel te zeggen, maar ik wist niet eens waar Siddeburen lag. Ik kom oorspronkelijk uit Echten. Dat ligt in de buurt van Emmen. Een flink eind uit de buurt van Siddeburen dus. Ik heb de zaak toen overgenomen van bakker Neurink.”

“Siddeburen had vroeger veel bakkers. Volgens mij een stuk of 13. Dat was nog van voor mijn tijd hoor. Nu ben ik nog de enige. Ik ben begonnen als banketbakker. Dat is mijn passie. Later ben ik ook brood gaan doen en de laatste jaren concentreerde ik mij weer volledig op het brood. Mijn dag begon om 5 uur ’s ochtends met bestellingen klaarmaken, gevolgd door de winkel te bevoorraden, het brood in de schappen te leggen en weer productie te draaien. Rond 12 uur ’s ochtend zat mijn dag erop. “ “Dan ziet mijn dag er wel even anders uit,” meent Prins. “Ik ben begin om 2 uur ’s ochtends en ga door tot 2 uur ’s middags. Het is mijn uitdaging om iedere dag dezelfde goede kwaliteit en smaak van het brood te leveren. Dat is mijn passie. Hoe gek het ook klinkt, ik hoop door de overname meer vrije tijd te krijgen. Het is de bedoeling dat ik in de toekomst meer als manager ga werken en minder als bakker. Maar goed, dat zei ik bij de laatste overname ook.” “Ik houd je er nu ook echt aan,” waarschuwt zijn vriendin Ellen Wielens.

“Ik heb nu de tijd om de krant te gaan lezen,” vertelt Benning. “Daar kwam ik tot voor kort niet aan toe. Het wordt nu vechten met mijn vrouw om de krant. Gisteren heeft zij gewonnen dus ik mocht vandaag de krant als eerste lezen. Ik ga in ieder geval niet achter de geraniums zitten.”

Volgens Prins gaat er niet veel veranderen in de bakkerswinkel aan de Hoofdweg 169 In Siddeburen. “Anja blijft het gezicht van de winkel in Siddeburen. Ook mijn vriendin Ellen en medewerkster Sandra zullen veel in Siddeburen te zien zijn. Het interieur dat nu in de winkel staat, past precies bij onze huisstijl. Daar hoeven we niks aan te doen. We kunnen er zo in. Het enige wat gaat veranderen is dat er niet meer gebakken wordt in Siddeburen. Dat gebeurt bij onze centrale bakkerij in Scheemda. Daarentegen gaan we in Siddeburen chocolade maken. Sandra is chocolatier en is daarvoor speciaal een jaar op cursus geweest in België en weet dus alles van chocolade. De specialiteiten van Benning nemen wij over en ook bezorgen we bij de mensen thuis. Het assortiment wordt aangevuld met Prinsheerlijk brood. Verschillende soorten brood dat gebakken wordt met ambachtelijk meel uit de regio. Mijn oom verbouwt het graan voor de meel.”

De overname is al enige weken een feit, maar de bakkerswinkel opent deze week de deuren. “We hebben elkaar de tijd gegund om alles in orde te maken,” meent Prins. “Komende weken gaan we benutten om het dorp beter te leren kennen. Als de meeste dorpsbewoners weer terug zijn van vakantie, komen er mooie openingsacties.”