De Vesting neemt kerkje Nicolaas in Appingedam over

APPINGEDAM

Cafetaria en catering De Vesting in Appingedam heeft het kerkje Nicolaas en de Kosterij aan de Solwerderstraat gekocht van de stichting NOVO.

In het kerkje en de kosterij gaat De Vesting een restaurant uitbaten en haar cateringactiviteit uitvoeren. “Het is een nieuw avontuur,” vertelt Hans Beukema die samen zijn broer Adolf kort geleden beide panden heeft aangekocht. “Het idee is gaan leven doordat toenmalig burgemeester Rika Pot ons tipte dat het kerkje en de Kosterij te koop stonden. Ik heb toen de boot eerst afgehouden. Mijn vrouw Winy was ziek geworden en ik had mijn hoofd dan ook bij andere dingen. Toch bleef het wel hangen. Het maken van andere gerechten en het hebben van een restaurant begon steeds te kriebelen. Voordat ik twintig jaar geleden samen met broer De Vesting ben gestart, heb ik als kok in diverse restaurants gewerkt. Een paar maand later kregen we weer dezelfde vraag en dat heb ik toen ook met Winy besproken. Het leek haar ook heel leuk en zij vond dat ik er voor moest gaan. Ze wist toen al dat de kans niet groot was dat ze het zelf mee zou maken en wilde daarom ook niet te veel betrokken zijn bij het project. Overigens doen mijn broer en ik het niet alleen. Willem Bos stapt ook in het bedrijf.” “Bij mij begon het ook weer te kriebelen,” erkent Bos. “Ik had 6 jaar het restaurant Tijdloos in Groningen. Doordat er kinderen kwamen, ben ik jaren geleden met het restaurant gestopt. Op dat moment worden regelmatige diensten en vrije tijd belangrijker. Ik ben toen bij Hanos terechtgekomen als accountmanager. Zodoende kwam ik ook in contact met de gebroeders Beukema van De Vesting. Al snel was er de klik er. Jaren later bleek dat zowel Hans als ik er zin in hadden om een restaurant te starten.” “Het was een kwestie van nu of nooit,” meent Beukema. “Ik ben 53, mijn broer is 56 en Willem is 43. Als je het nu niet doet, dan moet je het idee definitief uit het hoofd zetten. Het is de bedoeling dat Willem en ik ons meer met het restaurant en de catering gaan bezighouden en dat Adolf hoofdzakelijk gaat werken op de cafetaria aan het Bolwerk. Hetgeen overigens niet betekent dat ik niet meer in de cafetaria te zien ben of dat mijn broer nooit in het restaurant komt. Het is goed om de taken te verdelen. De cafetaria op het Bolwerk blijft dan ook gewoon bestaan. Voor de catering is het nieuwe onderkomen logistiek gezien een betere locatie. Aan de achterkant is een mooie parkeerplaats en dat mis je aan het Bolwerk. Ook is er in de kerk en de kosterij ruimte voor feesten en zakelijke bijeenkomsten.” “We gaan de kerk anders inrichten dan nu het geval is,” legt Bos uit. “De kerk wordt weer een kerk. De kleuren van het glas in lood komen nadrukkelijker tot hun recht. De kleuren zijn onder meer terug te vinden in de stoelen. Het vloerzeil maakt plaats voor een houten vloer. Dat past goed bij de tafels die van donker hout zijn. In totaal is er plaats voor 115 mensen. De verlichting wordt ook sfeervoller. De lampen die er nu hangen maken plaats voor echte kroonluchters die komen uit Franse kerken en landhuizen. Verder wordt de keuken open. De gasten van de Kosterij lopen langs de keuken en kunnen zien hoe het eten bereid wordt. De mensen van de NOVO krijgen in het concept ook een rol. Cliënten van de NOVO helpen ons mee in de keuken. Zij worden door ons begeleid en kennen een eigen aangepast werkritme. Daar zijn ze meer op hun plek dan in de bediening. Het werk in de keuken is gestructureerde en overzichtelijker. Dat is precies waar zij behoefte aan hebben.” “Als kind had ik het niet zo op de kerk en nu ben je zo maar eigenaar van een van de mooiste kerken van de regio,” grapt Beukema. “Als het buiten schemerig wordt, wordt het plaatje door de sprookjesachtige straatverlichting en de inrichting van de kerk en de Kosterij nog mooier. Speciaal is het plekje achter in de kerk. De architect heeft de lijnen van het licht dat door de glas in lood ramen schijnt vorm gegeven door messinglijnen. De lijnen worden een kruis. Onbewust is dat een symbool geworden voor Winy. Het is haar plekje. Boven in de kerk is een ruimte die weinig bekend was. Deze ruimte wordt beschikbaar gemaakt voor bijvoorbeeld vergaderingen. De Kosterij ondergaat ook een verandering. Het krijgt de oude statuur terug en ook hier komen Franse kroonluchters. Verder is er onder de Kosterij een prachtige kelder die we gaan gebruiken als wijnkelder. De keuken zal ik omschrijven als Frans met een Groningse mentaliteit. Dus fijn, laagdrempelig en toegankelijk. Iedereen is dus welkom. Zoals je merkt, is het een groot project, waar de nodige financiële investering mee gemoeid is. Gelukkig werkte de bank meteen mee. Doorgaans is een bank niet heel toeschietelijk als een horeca-exploitant komt om geld te lenen. Ook hebben we een bijdrage van het Groeifonds gekregen. Het Groeifonds is een fonds dat is ingesteld voor ondernemers die willen starten, groeien of investeren in het aardbevingsgebied. Dat paste dus perfect. Mijn zoon en de vrouw van Willem gaan ook werken in het restaurant. De vrouw van Willem is een fantastische gastvrouw en Roy zal voornamelijk achter de schermen bezig zijn. Hij heeft onder meer de boekhouding van Winy overgenomen. Overigens hadden de cliënten van de NOVO een warm welkom voor ons georganiseerd. Nadat we vorige week donderdag de papieren getekend hadden, kregen wij door hen een echte wijwaterbak aangeboden. Deze kom krijgt een mooie plek en mochten we de panden weer gaan verkopen dan wordt ook de wijwaterbak overgedragen.” De komende maanden gaat er veel gebeuren in het kerkje Nicolaas en de Kosterij aan de Solwerderstraat in de Fivelstad. “We hopen in november alles klaar te hebben. Met de kerst willen we open zijn. De eerste tafels zijn al besproken,” aldus Beukema. door Mark Giesolf

Auteur

admin