Johnny Pattipeiluhu, uitvaartspreker uit roeping

APPINGEDAM

Een begrafenis is niet bepaald een gebeurtenis waarvan je op voorhand denkt dat je er met een goed gevoel vandaan zal komen. Toch is juist dat iedere keer weer de ultieme utdaging van Johnny Pattipeiluhu uit Appingedam.

Sinds enkele jaren heeft hij als beroep uitvaartspreker. Onder de naam ‘Hoe zeg je vaarwel’ staat hij op geheel eigen en bevlogen wijze mensen terzijde die een dierbare hebben verloren. Hij is er fulltime mee bezig, nadat hij zelf met zijn eigen sterfelijkheid werd geconfronteerd door een - licht – hartinfarct. Een kantelpunt, beseft hij nu . “Ik voel aan alles dat dit het voor mij is. Ik zie het als een roeping.” Na een loopbaan in de zorg wijdt hij zich helemaal aan zijn bijzondere talent voor dit werk. “Het is een carrière waarvan ik niet wist dat ik daarvoor in de wieg gelegd was.” De 54-jarige Damster werd al sinds jaar en dag gevraagd om een woordje te doen bij begrafenissen van familie, vrienden en kennissen. Zijn talent om een gezamenlijk gevoel over te brengen, werd ook op zijn vroegere werk aangeboord om bij diverse gelegenheden ad hoc even een toespraak te houden. Zijn schoonvader had dat ook al lang in de smiezen en zijn stervensproces is de eigenlijke aanleiding dat Johnny ervoor gekozen heeft funerair spreker te worden. “Op het moment dat hij ernstig ziek was, vroeg hij: ‘wil je mijn uitvaart begeleiden, want “doe kist mooi lullen”.’ Ik heb die plechtigheid destijds van a tot z geregeld. Na afloop kwam de uitvaartleider van Eefting naar me toe om te zeggen dat ik het heel goed gedaan had. Hij was erg onder de indruk. ‘Wat jij moet doen, is een visitekaartje maken en een website bouwen. Dan praat ik wel met mijn baas’.” En zo geschiedde. “Sinds die tijd heb ik al veel diensten voor Eefting en Yarden geleid en ook voor kleinere, lokale uitvaartverzorgers.” De man van ‘Hoe zeg je vaarwel’ weet zich te onderscheiden door zijn warme aanpak. “Ik ben echt een mensen-mens. Ik spreek voor de mensen die dat niet machtig zijn of het vaak emotioneel niet aan kunnen. Ik neem ook de tijd om iemands levensverhaal te vertellen. Mensen zien het als een gave dat ik niets oplees. Ik vertel een verhaal recht uit het hart en breng op die manier warmte en sfeer op zo’n uitvaart. Ik krijg daar veel goede reacties op. De mensen hebben direct door dat er geen toneelstukje wordt opgevoerd. Ik ben altijd begaan met de mensen. Ik weet wat het is om geliefden te verliezen. Soms denken mensen zelfs dat ik een vriend van de familie ben. Ik probeer de familie altijd wat mee te geven, als troost. Daarbij heb ik zelf soms ook een brok in de keel. Ik ben ook een mens, geen robot. “ Johnny gelooft stellig in een goede voorbereiding, met soms lange gesprekken. Het is belangrijk dat je van tevoren regelt hoe mensen het pertinent niet willen hebben. “De nabestaanden moeten op persoonlijke wijze afscheid kunnen nemen van hun geliefde. Daarbij kies ik zeker niet voor vaste patronen. Ik begeleid de familie echt naar het moment van afscheid nemen. Ik kan me goed in mensen verplaatsen en wil ze ondersteunen in die moeilijke periode. Tijdens de plechtigheid ben ik eigenlijk – het klinkt misschien stom – gewoon mezelf. Mijn taak is niets minder dan te zorgen dat de familie goed afscheid neemt. Er moet in de uitvaart iets van bezinning doorklinken, stof tot overdenken. De mensen moeten kunnen terugkijken op een mooie plechtigheid, waardoor ze na afloop weer goed verder kunnen.” Johnny is op dat soort momenten een echte rustbrenger. “Het is wel zo, als ik spreek is er rust. Dat heb je in je, dat voelen mensen. Maar een uitvaart gaat bijna altijd met een lach en een traan. Er moet wel kunnen worden herinnerd aan een geinig moment van de overledene of bijzondere vaardigheden. Zulke momenten mag je de aanwezigen niet ontnemen. Dat breekt ook even de spanning. Overigens kan een zinnetje in plat Gronings daar ook aan bijdragen. Vaak krijg ik aan het einde van het voorbereidingsgesprek te horen dat mensen er vertrouwen in hebben. Daar gaat het ook om, dat ze mij vertrouwen. Ik mag tenslotte het woord voeren bij een voor hen hele belangrijke gebeurtenis. Een herkansing is niet mogelijk…” Meer informatie is te vinden op: www.hoezegjevaarwel.nl. door Bram Noordhuis

Auteur

admin