Rika Pot: Als kind wilde ik tropenarts worden

Appingedam

Burgemeester Rika Pot neemt na een ambtsperiode van 8,5 jaar afscheid als burgermeester van Appingedam. Zij kijkt daarbij terug op een mooie periode.

„Het was nooit mijn meisjesdroom om burgemeester te worden,” vertelt Rika Pot. „Als kind wilde ik tropenarts worden. Dat komt omdat in de straat waar ik met mijn ouders woonden ook een arts woonde. Dat leek mij ook mooi. Mensen helpen en iedere dag op avontuur. Nu heeft deze droomwens niet zo heel lang standgehouden. Een opwelling om burgemeester te worden is er nooit geweest. Wel werden er thuis regelmatig discussies gevoerd, waarbij mijn vader gekscherend zei: “Du lutje advocaatje.” „Eigenlijk ben ik toevallig in de politiek terecht gekomen. Ik heb de Sociale Pedagogische Academie gedaan in Baarn en ben vervolgens de voortgezette opleiding in Amsterdam gaan doen. Na 10 jaar in Twente te hebben gewoond, gingen mijn man en ik in Niebert wonen. Ik werd toen raadslid voor de PvdA in de gemeente Marum. In een volle sportzaal besloot de gemeenteraad een dag voor kerst om niet in te stemmen met het voorstel om een asielzoekerscentrum in de gemeente te vestigen. Vlak daarna waren er verkiezingen. De kandidaat-wethouder kreeg een baan aangeboden en iedereen vond mij toen de geschiktste kandidaat om wethouder te worden. Dat was in 1990, ik had een paar dagen bedenktijd. Omdat het ideaal mij dreef, heb ik de handschoen wel opgepakt. Ik ben 9 jaar wethouder geweest in Marum en heb de beleidsterreinen van de gemeente goed leren kennen.” Door deze ervaring als wethouder was een benoeming als burgemeester een logische stap, maar dat vond Pot niet. „Na 9 jaar vond ik het tijd voor wat anders. Natuurlijk denk je na over een burgemeesterschap, maar ik had een opgroeiende dochter die geen trek had om te verhuizen. Ik heb er toen voor gekozen om afstand te nemen van de politiek. Toevallig was er een mooie uitdaging in Drenthe. Ik ben directeur van de schoolbegeleidingsdienst geworden. Dit heb ik 3 jaar gedaan, maar de politiek bleef mij toch trekken. Zo ben ik in 2002 teruggekeerd als burgemeester van Ten Boer. Zeven jaar later werd Emme Groot, die burgemeester was van Appingedam, burgemeester in Delfzijl. Als interim heb ik hem een paar maanden mogen vervangen en ben vervolgens op 1 maart 2009 benoemd als burgemeester.” Volgens Pot lagen er in Appingedam toen grote dossiers die op moesten worden gepakt. „De grootste uitdaging was om stenen en mensen met elkaar te verbinden. Het Overdiep was door mijn voorvanger en Annelies Usmany uitgetekend en moest worden uitgevoerd. Een enorm project waar heel veel geld in om gaat. Tegelijkertijd realiseerden we ons dat dat we er voor moesten zorgen dat het historisch centrum een impuls moest krijgen. Dat was geen gemakkelijke opgave en het is een project dat tot op de dag van vandaag loopt. De middenstand kent zware tijden. Er verdwijnen winkels en soms komen er nieuwe voor terug. Het is een uitdaging om de leegstaande panden weer gevuld te krijgen, zodat het centrum aantrekkelijk blijft. Ook het Eendrachtsterrein was toen een item. In mijn eerste vergadering als burgemeester werd het Eendrachtsterrein aangekocht. Dat is geen besluit dat je zomaar neemt. Inmiddels zien we de eerste resultaten in de vorm van een fiets- en wandelpad en de stadstuin. Een prachtig burgerinitiatief! In het burgermeesterschap gaat het niet alleen maar om verbinden, maar ook om de inhoud en de goede resultaten.” Rika Pot kijkt met tevredenheid terug op haar ambtsperiode, maar realiseert zich dat er nog steeds grote opgaves liggen. „Een van de hoogtepunten vond ik de bouw van twee brede scholen. Dat is belangrijk om de jeugd van Appingedam een toekomst te bieden en de stad aantrekkelijk te houden als vestigingsplaats. Het is heel bijzonder wat hier is neergezet. Het zorgen voor een goed leefklimaat is de grootste uitdaging. De regio kent een te hoge werkloosheid hetgeen mensen kwetsbaar maakt. Het is zaak om iedere inwoner een toekomst te geven. Daar past ook de nieuwe campus in. De campus moet het bedrijfsleven en onderwijs verbinden met als doel dat bedrijven zich in de regio gaan vestigen, omdat hier goed personeel te vinden is. Ook de aanwezigheid van het CVW is goed voor de regio. Het levert de regio 300 arbeidsplaatsen op. De aanleiding is triest, maar als de situatie een feit is, is het zaak om de kansen te benutten. Werkgelegenheid en vestigingsklimaat zijn dossiers die altijd door blijven lopen.” „Ook ben ik blij dat we net het dossier over de walbeschoeiingen in de Solwerderstraat Oost hebben kunnen sluiten met voor de bewoners een goede uitkomst.” De laatste dagen als burgemeester rustig aan doen zat er niet in. „Er is werk genoeg en ik neem werkend afscheid. Na 1 maart ga ik eerst met mijn man twee weken uitwaaien op Terschelling. Het burgemeesterschap is intensief en kent een hoge verantwoordelijkheid. Ik wil even de tijd vinden om mij weer op te laden. Daarna gaan we een lange rondreis maken door de VS. Dan ligt de toekomst open. Ik kan moeilijk stil zitten en zal zorgvuldig uitkiezen wat ik ga doen. Een interim-burgemeesterschap? Dat ga ik niet zeggen.” Mark Giesolf

Auteur

Bram Noordhuis